Cydr jest uważany za bliskiego krewnego octu jabłkowego i klasyczny przejaw zachodniej gastronomii. W ciągu ostatnich dziesięciu lat napój przeszedł szybką ścieżkę rozwoju i transformacji. Nawet dietetycy, którzy sceptycznie podchodzą do alkoholu, określili cydr jako katalizator odpowiedniej kwasowości i najzdrowszego i najprzyjemniejszego napoju.
Na przestrzeni CIS cydr pojawił się stosunkowo niedawno, ale szybko odzyskał powierzchnię handlową i zyskał popularność. Główną zaletą napoju jest jego lekkość i słodko-kwaśny smak, które z powodzeniem przeplatają się z alkoholem. Cydr nadaje się zarówno do samodzielnego spożycia, jak i gotowania, a jego smak może się zmieniać w zależności od temperatury płynu.
Czym jest napój, jak zrobić domowy cydr i co trzeba wiedzieć o współczesnym rynku alkoholowym?
Ogólna charakterystyka produktu
- Ogólna charakterystyka produktu
- Odniesienie do historii
- Przydatne właściwości produktu
- Domowy przepis na cydr jabłkowy
- Stosowanie składnika alkoholowego w gotowaniu
Cydr to napój o niskiej zawartości alkoholu. Uzyskuje się go poprzez fermentację soku owocowego. Stosowanie soku jabłkowego jest uważane za tradycyjne, ale rynek alkoholowy oferuje likier gruszkowy, jagodowy, malinowy, grejpfrutowy, a nawet likier miętowy czy lawendowy. Niektóre preparaty zapewniają naturalną fermentację płynów, inne za pomocą specjalnych hodowanych drożdży.
Cechy produkcji
Do przygotowania napoju najczęściej stosuje się specjalnie uprawiane odmiany jabłek. Zwykłe jabłka, które widzimy na sklepowych półkach i zjadamy, nie do końca nadają się do produkcji przemysłowej. Czemu? Zawierają minimalne stężenie garbników.
Taniny to związki fenolowe pochodzenia roślinnego, które zawierają wiele grup hydroksylowych. Posiadają właściwości opalające oraz specyficzny cierpki smak. Za bogaty karmelowy odcień napoju, kwaśne nuty i przyjemny posmak odpowiadają garbniki.
Niektórzy producenci używają do cydru jabłek stołowych lub jabłek deserowych. W tym przypadku smak, kolor, struktura i posmak będą mniej wyraźne. Zazwyczaj do takich napojów dodaje się szereg innych składników (zarówno naturalnych, jak i chemicznych), aby uzupełnić brakujące cechy.
Producenci dzielą jabłka na cydr na 4 kategorie w zależności od stężenia garbników i kwasu:
- słodki (mało taniny i kwasu);
- kwaśny (mało taniny, dużo kwasu);
- gorzki kwaśny (dużo garbników, mało kwasu);
- gorzko-kwaśny (dużo taniny i kwasu).
Najlepszy cydr pochodzi z połączenia wszystkich odmian jabłek, ale jedna konkretna może być użyta do uzyskania słodkiego / gorzkiego / kwaśnego / cierpkiego podniebienia.
Ważne: do napoju nie można używać świeżych owoców. Muszą leżeć przez co najmniej 1 tydzień przed użyciem. Jabłka są obierane, wysyłane do prasy, wyciskane z soku i kierowane do fermentacji. Następnie płyn jest butelkowany i dostarczany do punktu sprzedaży.
Podczas przygotowywania napój przechodzi 2 różne etapy fermentacji. W pierwszym etapie sztucznie dodaje się drożdże. Wraz z drożdżami, które pierwotnie znajdują się na skórce jabłka, owoc ulega fermentacji. Niektórzy producenci odrzucają sztuczne składniki i czekają, aż jabłka same zaczną fermentować. Podczas pierwszej fermentacji powstaje również składnik alkoholowy napoju - cukier zostaje zredukowany do etanolu. W soku zachodzi druga fermentacja. Naturalne bakterie regulują przemianę kwasu jabłkowego w kwas mlekowy i dwutlenek węgla.
W wielu krajach państwo ściśle monitoruje przemysłową produkcję napojów alkoholowych. Na przykład w Wielkiej Brytanii na poziomie legislacyjnym minimalna dawka soku jabłkowego, który musi być w cydrze, wynosi 50% lub więcej. Jeśli ten wymóg nie jest spełniony, przesyłki po prostu nie trafiają na ladę i są usuwane.
Siła gotowego napoju tradycyjnie waha się od 1 do 8%. Ze względu na słodycz cydr dzieli się na kilka kategorii od wytrawnego do słodkiego. Istnieje również specyficzna gradacja odcieni. Kolor cydru zależy od jego składowych składników i może przekazać całą paletę znanych odcieni. Przy słabym stopniu filtracji ciecz może wydawać się mętna i tworzyć osad - oznacza to nie słabą jakość, ale specyfikę produkcji.
Na współczesnym rynku alkoholi wiodącą pozycję zajmuje cydr gazowany lub szampański. Jego siła waha się od 5 do 8%. Smak i struktura napoju bardzo przypomina wino musujące. Jedyną różnicą jest różnorodność smaków i kombinacji owocowych.
Odniesienie do historii
Istnieje wiele teorii na temat pochodzenia napoju jabłkowego. Jedna z nich wspomina Karola Wielkiego — króla Franków (VIII-IX). Legenda głosi, że Karl przypadkowo usiadł na torbie przejrzałych jabłek. Owoc został zmiażdżony pod ciężarem linijki, ale powstały płyn był impulsem do wynalezienia cydru. Ale Pliniusz, starożytny pisarz rzymski, również wspomniał o właściwościach i popularności napoju. Lata jego twórczości przypadają na lata 60-79, co czyni wersję z Karolem Wielkim jedynie fikcją.
W średniowieczu cydr stał się narodowym napojem Basków. To ludzie, którzy zamieszkiwali Kraje Basków w południowo-zachodniej Francji i północnej Hiszpanii. W 1189 r. warunkowo zatwierdzono zasady uprawy jabłek, ich przygotowania, czyszczenia i fermentacji w celu wytworzenia napoju alkoholowego.
Fakt. Pierwszym państwem, które uregulowało produkcję cydru jabłkowego, było Królestwo Nawarry. Pod koniec XVI wieku trunek stał się najpopularniejszy w królestwie, a pod względem produkcji znacznie przewyższał piwo. Za panowania Ludwika XII szlachcic Nawarry Guyon Dursu przeniósł technologię produkcji do Normandii i przyczynił się do rozpowszechnienia napoju jabłkowego.
Do wyciskania soku używano specjalnej kruszarki konnej i prasy do cydru. Prasa była ogromną kadzią do odprowadzania cieczy, specjalną skrzynią na owoce i materiały do ważenia. Podobny projekt można wykonać niezależnie od materiałów złomowych.
Tradycyjny napój uznano za sezonowy i miał minimalny okres przydatności do spożycia. Gotowano i pito ją jesienią - w tym samym czasie organizowano wielkie cydrowe festiwale, które przetrwały do dziś. W niektórych francuskich prowincjach XIX wieku napój stał się bardziej popularny niż wino, znak rozpoznawczy Francji. Ale po XX wieku cydr jabłkowy nadal ustępował piwu. Wynikało to z minimalnej trwałości napoju i jego sezonowości.
Geograficzne cechy produkcji
Uważa się, że najwyższej jakości cydry produkowane są na północy Francji, czyli w Normandii i Bretanii. Cydr normański jest używany nie tylko jako samodzielny napój, ale także jako surowiec dla Calvados. Calvados to brandy na bazie cydru jabłkowego lub gruszkowego. Cydr jest destylowany, parzony, łączony z dodatkowymi składnikami i uzyskuje się Calvados o mocy 40%.
W Hesji i dolinie środkowego Renu produkowany jest cierpki, lekko kwaśny cydr jabłkowy, który miejscowi nazywają winem jabłkowym (Apfelwein). We Frankfurcie na początku jesieni tradycyjnie odbywa się festiwal cydru - Apfelweinfest.
Kraj Basków i Asturia (wspólnoty autonomiczne w północnej Hiszpanii) uważają się za kolebkę tego trunku. Tradycyjne serwowanie cydru w tych miejscach wygląda tak: płyn przelewa się z butelki z wysokości 60-80 centymetrów bezpośrednio do specjalnego kieliszka.
Fakt: Zachodnia Anglia ma najwyższe spożycie cydru na mieszkańca.
W Europie Wschodniej napój nie zyskał tak kolosalnej aprobaty i popularności. Na przykład w Polsce cydr zajmuje tylko 1% rynku alkoholi, a w byłych republikach radzieckich sprzedaż i przemysłową produkcję trunku uruchomiono dopiero w okresie postsowieckim. W Ameryce Północnej cydr nie jest nawet klasyfikowany jako alkohol. Tam jest uważany za jedną z odmian zagęszczonego soku jabłkowego.
Przydatne właściwości produktu
Cydr przejął lwią część korzyści swojego głównego składnika, jabłka. Napój o najczystszym i najbardziej organicznym składzie posiada bogaty zestaw witamin/minerałów, które przyczyniają się do:
- rozszerzenie naczyń krwionośnych i harmonizacja ciśnienia;
- aktywizujące pracę przewodu pokarmowego, przyspieszające procesy metaboliczne i zwiększające stopień strawności pokarmu;
- zmniejszenie ryzyka rozwoju stanów depresyjnych i poważnych problemów ze zdrowiem psycho-emocjonalnym;
- zwiększone wydzielanie śliny i zwiększony apetyt;
- blokowanie wolnych rodników i ochrona organizmu przed wczesnym starzeniem;
- przyspieszenie metabolizmu lipidów;
- szybka i skuteczna eliminacja toksyn, oczyszczanie organizmu.
Korzystne właściwości napoju zależą od odmiany jabłek, na podstawie których został przygotowany. Trzeba też zwrócić uwagę na skład. Im jest krótsze, tym lepiej produkt leży w Twoich rękach. Unikaj picia napojów z dodatkowym cukrem i konserwantami - lepiej znaleźć odpowiedzialnego producenta lub zrobić własny cydr.
Cydr jest napojem czystym organicznie, dlatego nie zawiera szkodliwych i niebezpiecznych składników (dodatków chemicznych, substancji rakotwórczych, toksyn). Wraz ze stosunkowo niską kalorycznością (40 - 47 kcal na 100 ml produktu) cydr jest bogaty w węglowodany, ponieważ zawiera cukier dodawany w procesie produkcji. Zawartość cukru nie wykracza poza normalne granice i nie stanowi zagrożenia dla organizmu.
Domowy przepis na cydr jabłkowy
- Koronawirusy: SARS-CoV-2 (COVID-19)
- Antybiotyki w zapobieganiu i leczeniu COVID-19: jak skuteczne są
- Najczęstsze choroby „biurowe”
- Czy wódka zabija koronawirusa?
- Jak przeżyć na naszych drogach?
To autentyczny przepis na napój, w którym używa się tylko soku jabłkowego — bez drożdży ani cukru. Jeśli chcesz urozmaicić smak i dodać jakieś dodatkowe akcenty — dodaj przyprawy przed fermentacją. Smak gotowego napoju zależy głównie od wybranej odmiany jabłek. Z najpopularniejszych odmian Antonovka jest idealna.
Ważne: nie trzeba dokładnie myć jabłek mydłem przed fermentacją. Naturalne drożdże powinny pozostać w skórce, a chemiczne składniki mydła je zniszczą.
Potrzebujesz tylko jabłek, aby zrobić cydr. Możesz samodzielnie zmieniać liczbę w zależności od osobistych potrzeb.
Wymagany inwentarz:
- sokowirówka;
- masywne naczynie fermentacyjne (najlepiej użyć metalu lub szkła);
- szczelny pojemnik do przechowywania płynów;
- Lateksowe rękawiczki.
Całkowity czas trwania fermentacji wynosi 20 dni. Skąd wiesz, kiedy fermentacja się skończyła i cydr jest gotowy do picia? Można to zrozumieć po gumowej rękawiczce, która zakryje pojemnik z cydrem - powinna opaść. Gotowy płyn można dodatkowo przefiltrować przez gazę lub bawełniane wafelki.
Technologia gotowania
Jabłka opłucz pod bieżącą wodą, pokrój w dowolne kliny i usuń ogonki / twarde rdzenie. Przygotowane owoce przepuścić przez prasę lub sokowirówkę. Przygotowany sok wlej do szklanego lub metalowego pojemnika. Pojemnik powinien być wyposażony w uszczelnienie wodne. Jeśli nie ma migawki, załóż gumową rękawiczkę. Główną zasadą jest to, że do cieczy nie powinno dostać się powietrze. Umieść pojemnik w ciemnym pomieszczeniu w temperaturze pokojowej na 20 dni. Po tym czasie sok przelej do hermetycznego pojemnika (nie musisz podnosić osadu) i przechowuj cydr w lodówce.
Stosowanie składnika alkoholowego w gotowaniu
Cydr można stosować we wszystkich przepisach zawierających alkohol. Na jego bazie powstają sosy, marynaty, sosy i różne dressingi. Owoce lub jagody można namoczyć w cydrze przed przygotowaniem ciasta — smak składników przepełniony jest lekką kwaskowatością i charakterystycznym alkoholowym posmakiem.
Gazpacho truskawkowe z przepisem na cydr
Potrzebujemy:
- świeże truskawki - 300 gramów;
- suchy cydr lub lekkie piwo do smaku - 200 mililitrów;
- ogórek obrany - 200 gramów;
- lód - 40 gramów;
- zielona bazylia - 1 gałązka do dekoracji.
Technologia gotowania
Kilka gramów świeżych truskawek i ogórka zostaw do dekoracji, resztę - ubij w blenderze na gładką masę. Do powstałej masy dodać cydr, dokładnie wymieszać zawartość. Wlej gazpacho do głębokiej miski, udekoruj ogórkiem, ćwiartkami truskawek i gałązką zielonej bazylii. Podawać natychmiast po ugotowaniu.