Kvass is een van de belangrijkste Russische zomerdrankjes: een mok koud kvask zal je redden in de hitte en zal ook een onmisbaar ingrediënt worden in okroshka. We kwamen erachter van de chef-kok van het Matryoshka-restaurant Vlad Piskunov wat broodkvas is, of het hoppig kan zijn en hoe je thuis kvas op broodkruimels kunt maken.

Kvass is een van de oudste Russische dranken; het wordt genoemd in oude geschreven bronnen als The Tale of Bygone Years, Stoglav, Velikie Cheti-Minei en Domostroy. Ongelooflijk dat veel soorten kwas nog steeds door amateurs worden gebrouwen, hoewel bijna niemand de overgrote meerderheid van oude recepten gebruikt. Als we alle soorten kwas samenvatten die in de speciale literatuur van de late 19e - vroege 20e eeuw worden genoemd, kunnen we gerust meer dan honderd verschillende recepten tellen. Dit is het broodkwas dat tot ons is gekomen, zij het in een sterk vereenvoudigde en verkorte vorm, en zijn variëteiten - zure koolsoep, dit is mede, en fruit, en bes, en rode biet, en zelfs raapkwas.

Sommige recepten bevatten hop, wat suggereert dat

er is geen duidelijke grens tussen kwas en bier

, aan de andere kant zijn er nogal wat hopvrije bieren. In de regio Vologda wordt bijvoorbeeld nog steeds gist gebrouwen - iets tussen kwas en bier in.

Honingkvas, of gewoon honing, is onderverdeeld in eenvoudig en bedwelmend, pittig en versterkt. Er zijn ook recepten die de componenten van brood, bessen en honingkwas combineren.

Er zijn meerdere variaties van fruit- en bessenkvass dan fruit en bessen zelf, zelfs uit één soort grondstof kunnen op verschillende manieren volledig verschillende dranken worden bereid, of je kunt ze ook combineren, appel-lijsterbes of pruim-framboos maken . Volgens de bereidingswijze zijn ze verdeeld in eigenlijk kwas, voditsa, koolzuurhoudende dranken, spikes, ciders … Afzonderlijk is het noodzakelijk om voditsa te noemen, die is gemaakt van berkensap - berkenbomen - je kunt het je zeker niet voorstellen een meer Russisch drankje!

Suiker kwas

Honderden jaren lang hebben Russische mensen niet alleen hun dorst gelest met kwas, maar er ook talloze gerechten op gekookt: okroshka, botvinya, vlees in kwas, rode biet, snoek.

U hoeft alleen maar in gedachten te houden dat uitsluitend zure, meestal witte broodkvass wordt gebruikt om te koken zonder aromatische en smaakgevende toevoegingen.

Voordat het werd gemaakt van

mout (meestal rogge), meel, water en zuurdesem

, nu meestal op paneermeel. Waar kan een moderne stadsmens roggemout halen? En er zijn geen problemen met paneermeel: het brood werd oud, het werd gesneden, in de oven gedroogd en in een grote pot of canvas zak gedaan. In de winter zullen er zoveel accumuleren dat u niet meer weet waar u ze moet bewaren. De eenvoudigste roggebroodkruimels zijn het meest geschikt voor zelfgemaakte beschuitkvass. Het is beter om de korst van Borodino, Riga of elk ander brood met pittige toppings af te snijden. Je moet geen producten nemen die zijn gemaakt van boter, bladerdeeg of deeg met zaden en noten op crackers - fermentatie kan in dit geval volgens een ongepland scenario verlopen en de regenboogvetfilm op het oppervlak van het kwas zal je niet bevallen. In het algemeen, zoals de mensen zeggen: "En slecht kwas is beter dan goed water."

Wit beschuitkwas koken

Ingrediënten

- Roggebloem - 300 g
- Tarwebloem - 200 g
- Boekweitmeel - 100 g
- Rogge- of tarwecrackers - 500 g
- Suiker - 100 g
- Levende gist - 10 g
- Water - 6,1 l

Hoe koken

Het wort koken

Meng hiervoor alle soorten bloem en vul deze met een liter heet (60 graden) water, onder voortdurend roeren zodat er geen klontjes ontstaan.

Bedek het deeg met een deken en laat het een paar uur staan.

Giet het resulterende deeg in een brede pan of emaille pot. Dek af met folie en zet ongeveer 3 uur in een op 120 graden voorverwarmde oven. Daarna verlagen we de temperatuur tot 90 graden en houden we het nog ongeveer 10 uur vast. Als gevolg hiervan moet het deeg worden versuikerd - om een ​​zoetige smaak te krijgen.

We zetten een jam

. Giet het resulterende wort in een vat, emmer of grote pan. Voeg gehakte crackers en suiker toe.

We verdunnen de gist in 100 ml warm water, voeden ze met een lepel tarwebloem en laten een half uur staan. Voeg de "opgestookte" zuurdesem toe aan de puree.

Giet er 5 liter warm (40 graden) water bij en meng. Dek af met een deksel en laat drie dagen op kamertemperatuur staan.

Giet de gefermenteerde vloeistof voorzichtig in flessen of potten met een goed sluitend deksel om het bezinksel niet te laten stijgen. We verzegelen het en bewaren het een dag op kamertemperatuur, daarna in een koelkast of kelder.

Na 2-3 dagen kan kvass al gedronken worden, maar het zal zijn beste smaak bereiken in ongeveer 10 dagen.